Diepweefselmassage is een therapeutische vorm van lichaamsbehandeling die zich richt op het verlichten van chronische spierspanning en het herstellen van de mobiliteit. In tegenstelling tot een ontspanningsmassage werkt deze techniek met hoge druk om de diepere lagen van het spierweefsel en bindweefsel te bereiken. Het is een gerichte aanpak voor aanhoudende fysieke klachten.
De Definitie en het Doel van Diepweefselmassage
Diepweefselmassage onderscheidt zich van bijvoorbeeld de Zweedse massage door de focus op de dieper gelegen structuren van het bewegingsapparaat. Waar een ontspanningsmassage de oppervlakkige spierlagen kalmeert, richt de diepweefseltherapeut zich op de binnenste spierlagen, pezen en het omhullende fascia. Het voornaamste doel is niet puur ontspanning, maar het behandelen van specifieke musculoskeletale problemen, zoals aanhoudende pijn en bewegingsbeperkingen.
De fysiologische werking van deze massage is gericht op het verbreken van verklevingen, ook wel adhesies genoemd, die zich in de spieren en het bindweefsel hebben gevormd. Deze verklevingen bestaan vaak uit littekenweefsel dat ontstaat na blessures of door chronische overbelasting. Door deze structuren los te maken, wordt de flexibiliteit van het weefsel hersteld en de bloedcirculatie lokaal verbeterd.
De verhoogde doorbloeding zorgt voor een betere aanvoer van zuurstof en voedingsstoffen naar het behandelde gebied. Tegelijkertijd worden de afvalstoffen die zich hebben opgehoopt in het strakke weefsel efficiënter afgevoerd. Dit proces is essentieel voor het verminderen van chronische ontstekingsreacties en het herstellen van de natuurlijke uitlijning van het lichaam.
Technieken en de Ervaring Tijdens de Sessie
De uitvoering van een diepweefselmassage vereist specifieke technieken waarbij de therapeut langzaam en met aanhoudende druk werkt. Een veelgebruikte methode is het ‘strippen’, waarbij de therapeut met diepe, glijdende druk langs de vezelrichting van de spier werkt. Dit gebeurt vaak met de onderarm, elleboog, of knokkels om de benodigde kracht te leveren en de diepte te bereiken.
Een andere techniek is ‘frictie’, waarbij de druk dwars op de spiervezels wordt uitgeoefend om littekenweefsel en verklevingen daadwerkelijk los te maken. De therapeut kan ook gebruikmaken van ‘vastgehouden druk’ op specifieke triggerpoints. Dit zijn hypergevoelige knopen in de spier die pijn uitstralen. Door deze druk aan te houden, wordt de spanning in de knoop verminderd, wat de spier in staat stelt te ontspannen.
De ervaring van de cliënt tijdens de sessie kan intens zijn, en een zekere mate van ongemak is vaak inherent aan het losmaken van diepe spanning. Dit wordt soms omschreven als ‘goede pijn’: een diepe, intense sensatie die draaglijk blijft en wijst op het loslaten van opgebouwde spanning. Scherpe, brandende of stekende pijn is echter een signaal dat de druk te hoog is en moet onmiddellijk worden gecommuniceerd aan de therapeut.
Na de behandeling is het niet ongewoon om een beurs gevoel te ervaren, vergelijkbaar met spierpijn na een intensieve training. Om het herstel te ondersteunen en de verwijdering van vrijgekomen afvalstoffen te versnellen, wordt aangeraden om direct na de sessie extra water te drinken.
Wanneer is het Geschikt en Wanneer Niet?
Diepweefselmassage is bij uitstek geschikt voor personen die kampen met chronische aandoeningen zoals aanhoudende lage rugpijn, stijfheid in de nek en schouders door een verkeerde houding, of herstellen van een sportblessure. Het is een effectieve methode om de mobiliteit en flexibiliteit te verbeteren na letsels zoals whiplash of bij problemen veroorzaakt door repetitieve bewegingen.
Er zijn echter situaties waarin deze vorm van massage vermeden moet worden, de zogenaamde contra-indicaties. De behandeling is gecontra-indiceerd bij de aanwezigheid van bloedstolsels, zoals diepe veneuze trombose (DVT), vanwege het risico dat de stolsel losraakt en ernstige complicaties veroorzaakt. Ook bij acute ontstekingen, open wonden, of een recente operatie in het te behandelen gebied is diepweefselmassage ongeschikt.
Aandoeningen zoals ernstige osteoporose, waarbij de botten broos zijn, vereisen voorzichtigheid of uitsluiting van de behandeling vanwege de intense druk. Zwangerschap is ook een relatieve contra-indicatie, waarbij een gespecialiseerde zwangerschapsmassage de veiliger optie is. In alle gevallen van twijfel of bij onderliggende medische aandoeningen, is overleg met een arts voorafgaand aan de massage noodzakelijk.